Negatieve Emoties wat is nu eigenlijk het nut?

Mijn ouders gaan op opvoedreis en ontdekken…   Negatieve Emoties

Hoe reëel is het om alles in het leven positief te maken. ‘Stop met huilen, doe normaal, stel je niet zo aan en nu is het klaar met boos zijn’. Dagelijks horen we deze mantra’s op straat, in de supermarkt, in de schoolklas. Kinderen spiegelen ons iedere keer weer voor dat negativiteit bij het leven hoort. Volwassenen hebben hier nog wel eens moeite mee en reageren van daaruit naar het kind. Je kunt je nu afvragen of het wel het probleem van het kind is. Of weten wij, volwassenen, er niet goed mee om te gaan? Naast de groep opvoeders, die negatieve emoties wil wegstoppen, is er ook een groep opvoeders die kinderen meteen innig troosten. Ze hebben niet door dat ze daarmee meestal de emoties van het kind overnemen. Troosten tot het kind weer positief is, het kind zo snel mogelijk weer op het positieve pad zetten. Ze leren kinderen negatieve gevoelens gauw weer positief te maken. De vraag is wat is het verschil? De eerste groep vraagt het kind meteen te stoppen, het liefst niet te beginnen aan negatieve emoties. Terwijl de tweede groep de emoties zo snel als mogelijk helpt uit te doven. Beiden met als doel, rust en zo snel als mogelijk weer een aangename sfeer.

Negatieve emoties willen gezien worden. Willen gehoord worden. Willen ten diepste gevoeld worden. Willen worden doorleeft. Niet weggewuifd, weggestopt, weggenomen, genegeerd of overgenomen worden. Ze willen door de persoon die ze ervaart verwerkt worden. Gebeurt dit niet ten volste dan gaat diegene zich later nog slechter voelen. En in het meest ongunstige geval gaat hij of zij zich ook nog lichamelijk ziek voelen. Veel kinderen hebben last van buikpijn en hoofdpijn, gewoonweg omdat ze niet in staat gesteld worden hun stress en hun gevoelens compleet te uiten. Met als gevolg dat ze zich gaan aanpassen. Doen wat van ze verwacht wordt. Acceptabel gedrag laten zien net zoals volwassenen. De cirkel is rond.

Je hoort mij niet zeggen dat het makkelijk is om kinderen de ruimte te geven hun emoties zelf te uiten. Vorige week was een kind met haar moeder in mijn praktijk. Het kind had intens verdriet. Dit raakte moeder op haar beurt weer diep. Hierdoor had moeder de neiging te troosten. Gelukkig vertrouwde moeder mij in mijn begeleiding. Ik kreeg de ruimte het kind te begeleiden. Alles wat ik deed was liefdevol naast haar zitten. Een arm op haar schouder leggen en haar aanmoedigen. Ik sprak met aanzienlijke pauzes de volgende zinnen uit. “Je bent verdrietig. Je bent intens verdrietig. Je weet dat je het nodig hebt om dit verdriet er allemaal uit te huilen. Alleen jij kan dit verdriet huilen, niemand anders. Je bent zo krachtig dat je dit nu allemaal uit. Ik ben bij je om je te steunen alle verdriet te huilen. Alle tranen die gehuild zijn hoeven niet meer terug te komen. Het gaat je opluchten, dat kun je nu nog niet voorstellen. Ik ben er voor je, zodat jij ruimte krijgt om alle tranen in je lichaam op te zoeken en te huilen”. Pas aan het eind toen het verdriet weggeëbd was, waren de liefdevolle armen met moeder zo welkom.

Emoties moeten niet alleen geaccepteerd worden door de sociale omgeving van het kind. Ze moeten ook worden doorleeft door niemand anders dan het kind zelf.

Samenvattend; positiviteit heeft een belangrijke functie, het geeft een kind de bedding van waaruit het kan leren omgaan met negativiteit. Het is belangrijk dat er meer positiviteit is in de opvoeding, dan negativiteit. Tegelijk heeft negativiteit ook een plek nodig. Voor volwassenen is het van groot belang om eerlijk te zijn ten opzichte van de eigen emoties, als een kind ‘negatieve’ emoties laat zien. Het vraagt van de volwassene om voor te leven, dat emoties uiten bij het leven hoort, dat ze in puurheid geuit willen worden. En, dat als dat gebeurt, deze emoties ons niet meer lastig vallen.

door Edith Steijns Treen je Breen -Groei in Opvoeding en Onderwijs-

Positiviteit en negativiteit is één van de 23 opvoedthema’s.
Leer meer over emoties als opvoeder thuis of op school.
‘De Opstapkaarten’, Birgit en Edith Steijns www.TreenjeBreen.nl

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren