Laat mij mezelf inspireren…

Drie weken geleden heb ik mijn blog-account voor Treen je Breen aangemaakt. Ik stelde mijn eerst blog iedere keer uit. Niet dat ik niets te vertellen heb. Het is eerder koud watervrees, ja zo kun je dat noemen. Met al die niet helpende gedachtes door mijn hoofd, waardoor ik een goede reden behoud om niet te beginnen. Eén gedachte staat om nummer 1: Kan ‘IK’ het wel? Niet de authentieke, autonome Edith, maar de Edith van 8 jaar, die zich dit afvraagt. Deze Edith huist nog in mijn huidige leven. Vanaf haar achtste voelde en zag ze kwaliteiten niet meer. De kwaliteiten die ze voor haar lagere schooltijd nog zo prachtig kon laten zien. Vanaf haar 8ste ging ze het leven anders zien. Ze werd hierin bevestigd door school. ‘Zij zien mij toch ook als dom, dat zie ik in mijn cijfers terug. Ik word toch bevestigd in mijn beeld! Ik werd mijn eigen klacht: dom zijn! Bij ieder rapport weer, werd ik bevestigd.’ De 8 jarige werd krachtig in het dom zijn. Maar ook angstig om te falen, angstig om deze domme ik te laten zien.

Er stond een krachtige medestander op, de doorzetter. Al snel werd er een bondje gesmeed tussen de domme en de doorzetter in mij. Twee krachten gebundeld om de weide wereld in te trekken.

Doorzetter tegen de domme: “We gaan zo lang doorvechten, tot het tegendeel bewezen is. Tot de buitenwereld je niet meer als dom ziet, tot ze weer de krachten van de 4 jarige creatieve ik zien en deze als kracht gaan waarderen!” Dit is een lange weg geweest. Een weg over toppen en door dalen. De vechtlust en vechtkracht van de doorzetter, de beste compagnon die de domme kon wensen. Via een lange weg van mavo, naar havo, naar tweedegraadslerarenopleiding naar Masteropleiding in Engeland. Het doel was bereikt, ik kan het! Alleen werd de masteropleiding in Nederland toen nog niet erkend, wat een tegenvaller was. De domme gaf bijna op, maar de doorzetter zag nog steeds mogelijkheden. Het bedrijfsleven, daar gaan ze je anders zien. En dat gebeurde ook. Ik kwam mensen tegen met een creatieve vooruitziende blik, net zoals mijn 4 jarige creatieve ik. De 4 jarige creatieve ik werd wakker en liet van zich horen. De domme ik nam, vanaf toen, steeds meer vakantie. Zij was uitgeput van deze zware reis. Maar nog steeds was er niet voldoende kracht om het volledig in mijn authentieke kracht te staan. Ik werd ziek, heel ziek. Dat dit een geschenk was zag ik nog niet meteen. Het geschenk waarin ik niet van de buitenwereld verwachtte dat ze me anders gingen zien, maar dat ik van binnenuit anders ging leven. Er is maar één persoon die deze kracht kan laten leven en zijn. En dat ben ik zelf!

Er is niets inspirerend aan mijn imperfectie. Ik geloofde in mijn imperfectie, waardoor ik dit ook heb laten zien als de krachtige domme ik. Ik was degene die mezelf mijn eigen kracht ontnam. Ik heb mijn leven weer opgepakt, ben voor mezelf gaan werken en begeleid kinderen en jeugdigen. Niet om het kind te veranderen, maar om het kind bij te staan zichzelf te veranderen. Als ik deze inzichten vroeger had gehad en volwassenen naast me die me hierin begeleid hadden. Dan was mijn pad anders gelopen. Maar dan had ik niet zoveel geleerd! Dan had ik vast iets anders geleerd! Afgelopen 3 weken kwam de domme ik nog even terug van vakantie. Ik ben haar hier dankbaar voor, hierdoor kan ik weer voelen hoe het is om mijn kracht te omarmen!

door Edith Steijns Treen je Breen -Groei in Opvoeding en Onderwijs-

Voor alle kinderen en jeugdigen deze oproep:
Authentieke, nieuwsgierige en inspirerende leerkrachten & ouders geloof onvoorwaardelijk  in mij. Geef mij cijfers voor wie ik ben en niet voor wat ik (niet) kan! Zie mijn manier van denken en leren en laat me deze inzetten. Help mij mezelf te helpen, om in mijn eigen kracht door het leven te gaan! Geloof in mij, zodat ik in mezelf kan blijven geloven! En laat je inspireren door mij en al mijn unieke klasgenoten!

Met grote dankbaarheid aan inspiratie uit: Thebutterflycircus.com/short-film
LAAT JE OOK INSPIREREN en kijk deze korte film! En deel jouw inspiratie, je bent de moeite waard!